
موشك روسي R-77 كه ناتو آن را AA-12 اَدر ناميده، موشك هوا به هوا، ميانبرد و داراي سيستم هدايت راداري است.
اين
موشك با سيستم موشك آمريكاييAIM-120 امرام قابل مقايسه است كه به همين
دليل به آن امرامسكي (AMRAAMski) گفته ميشود. كار ساخت موشك R-77 در سال
1982 آغاز شد و در سال 1994 اين موشك وارد خدمت شد.
از نظر ظاهري R-77
از 4 بال مياني و 4 سطح كنترل عقبي تشكيل شده است. نسخه پايه R-77 داراي
برد 90 كيلومتري است (در مقابل برد 32 كيلومتري امرام). اين موشك در هنگام
شليك با هدايت اينرسيايي و با اطلاعاتي كه هر لحظه از موشك شليك كننده به
دست ميآورد به سمت هدف حركت ميكند.
به محض رسيدن R-77 به فاصله 20
كيلومتري از هدف سيستم آشيانهياب فعال آن شروع به كار كرده و موشك به
تنهايي به رهگيري هدف ميپردازد. نمونه ارتقا يافته اَدر كه با كد R-77M1
شناخته ميشود در حال توسعه بوده و از جمله تغييرات آن نصب موتور رمجت است.
اين موشك برد بيشتري نسبت به نمونه پايه داشته و مطمئناً به عنوان موشك
اصلي فراتر از ميدان ديد(فامد) روسيه با ظهور جنگندههاي نسل پنجم خواهد
بود.
از نظر مقايسه با موشك AIM-120(حداقل با نمونههاي كنوني و منتشر
شده) مهمترين برتري R-77 مانورپذيري بالا و برد بيشتر است. برد بيشتر به
خاطر بزرگتر بودن ( قطر 200 ميليمتر R-77 در مقابل 178 AIM-120 با طول
مساوي) و همچنين وزن بيشتر( 175 كيلوگرم R-77 در مقابل 150 كيلوگرم امرام)
بهعلاوه پيشرانه قويتر است.
مانورپذيري بالا به سبب سطوح كنترل عقبي
R-77 است كه باعث كاهش درگ (drag) در سرعتهاي مافوق صوت نسبت به بالهاي
بزرگتر ميشود و همچنين آن را قادر به چرخش سريع تا 12 جي در مقابل حداكثر
فشار 9 جي كه خدمه هواپيما قادر به تحمل هستند، ميكند.